سلام سلام صد تا سلام
ای خداوند مهربان؛ منم بنده ات همان بی رنگ بی رنگ.
همان عاشق زار همان که از تو، به دور افتاده بود.
همان که چشمان خود را بست زیرا باورش نمی شد این همه
محبت، توجه خا لصانه، عشق و پذیرش را.
باورش نمی شد؛ چگونه پس از آن همه سرکشی و بی اعتنایی، باز هم پذیرای اویی؟
آه خداوند مهربان
هیچ کس را نیافتم که به اندازه تو مرا بپذیرد، تا ئید کند، در آغوش گیرد،
بی اعتنا به آنکه من چه کرده ام برای او.
راستی من در قبال تو چه کرده ام؟
هیچ. میدانم هیچ.
اما تو برای من همه کار کرده ای.
ای زیبای جاودان، ای روح من، ای زندگی ابدی من، ای جاودانگی،
باز هم به درگاهت آمدم
و میدانم باز هم مرا می پذیری. باز هم نوازش می کنی.
باز هم دوستم خواهی داشت.
کجایی ای دل دریایی؟
الهی
ما را دلی ده به بی کرانگی دریای رحمتت که در افزونی طاعتت بکوشیم
دیده ای به وسعت تمامی هستی ات که در جستجوی حقیقت وجودت باشیم
زبانی که لحظه لحظه های زندگیمان را به تسبیح و عبادت تو بگذرانیم.
الهی
ما را حیاتی ده در کمال سلامت و بینشی به نهایت جود وکرامت...
که شکرانه را دمادم بر قبله گاه عشقت به سجده بنشینیم.
الهی
به بزرگواری و بخشایشت، به قدرت و جبروت نا منتهایت،
زندگانی ما را قرین سعادت و نیکبختی فرما و توفیق بندگی خالصانه ات
را بر ما ارزانی دار.
مرا از خويش بيگانه ساز اي مهربانترين يار ديرينم تا جز براي تو نباشمخ
آمین یا رب العالمین.
